10 stycznia 2025r. czterdzieści pięć osób przystąpiło do realizacji projektu.
Uczniowie zaprezentowali, na szkolnym korytarzu, cenne przedmioty
wśród których znalazły się m.in. grzechotki, smoczki, zdjęcia, honorowa szpada górnicza, kryształowy zegar, buciki i ubranka z chrztu, złoty pierścionek, telefony komórkowe, projektor slajdów, banknoty i monety z okresu PRL-u, toporek górniczy, akordeon, odciski dłoni, przedwojenny wieszak, hulajnogi, dokumenty z banku z lat 1911-1913 zapisane
cyrylicą, zegarki kieszonkowe, rękawice bokserskie, kimono z pomarańczowym pasem, szachy, bordowy beret spadochroniarza i dziesiątki innych, fascynujących przedmiotów, o których uczniowie opowiadali niesamowite historie. Cenne, czyli ważne ze względu na
historię, rodzinną historię. Głównym założeniem projektu było rozwijanie świadomości otaczającej nas i wszechobecnej historii, poczucia tożsamości i przynależności do grupy społecznej, poznanie swojej rodziny, „małej ojczyzny”, wprowadzenie dzieci i młodzieży w świat życia rodzinnego i społecznego. Wszystkie działania, w ramach przygotowanego i realizowanego przeze mnie projektu miały za zadanie wzbogacić wiedzę
uczniów, na temat przeszłości, która mimo mijającego czasu daje o sobie znać na każdym kroku i ma wpływ nie tylko na teraźniejszość, ale także na przyszłość. Znać swoje korzenie, znać swoją historię, wiedzieć dlaczego jest się tym kim się jest, rozumieć przyczyny i skutki
wydarzeń, interesować się otaczającymi nas ludźmi i rzeczami, być wrażliwym, korzystać z własnej, a nie wyłącznie sztucznej inteligencji.
Uczniowie za pracę na trzeciej i czwartej godzinie lekcyjnej, polegającej na prezentacji przyniesionych z domów źródeł historycznych otrzymali pochwały i oceny celujące w kategorii inna z komentarzem historia jest dla mnie ważna.
Bardzo dziękuję wszystkim nauczycielom oraz pracownikom niepedagogicznym, którzy podziwiając to co prezentowali uczniowie, nadawali rangę wydarzeniu, gdyż kto poświęca swój czas i swoją uwagę dzieciom jednoznacznie pokazuje im, iż robią rzeczy ważne,
a w konsekwencji uczestniczy w procesie edukacyjnym, który jest wielowymiarowy.
Szczególnie dziękuję pani Kamili Bieć, która uczy w naszej szkole języka polskiego, i która fachowym okiem wczytywała się w opisy dołączone, do niektórych przedmiotów i wyczulonym uchem na poprawność językową wysłuchiwała opowieści uczestników projektu. Pani pomoc jest dla mnie, za każdym razem bezcenna.
Do zobaczenia się z projektem za rok!
Autorka i koordynatorka projektu Renata Włodarczyk/Kronia.
