W ramach realizacji projektu Szkolne Muzeum, w gablocie nr 3 pojawiły się nowe eksponaty.
Podczas I i II wojny światowej konstruktorzy prześcigali się w tworzeniu coraz nowocześniejszych pojazdów pancernych. W tym czasie powstały setki ich wersji. Jednakże kilka rodzajów czołgów, ze względu na nowatorską konstrukcję lub niezawodność, zostało przełomowymi konstrukcjami swoich czasów.
Każdy pojazd wojskowy ma swoją ciekawą historię, a historia sprawia, że mamy ochotę bliżej przyjrzeć się pojazdowi, czy to czołgowi, czy to transporterowi (opancerzonemu lub nieopancerzonemu). W gablocie nr 3 można obecnie obejrzeń model Mk5 wykonany w skali 1:35. Ciekawa jest historia tego modelu, gdyż był on pierwszym czołgiem wykorzystanym w walce.
Nazwa angielska „tank” oznacza w tłumaczeniu „zbiornik”. Ta przełomowa konstrukcja dostała taki kryptonim dla zachowania jej tajności. Mark I(pierwsza wersja modelu) był opracowany jako pojazd gąsienicowy mający za zadanie przede wszystkim przełamywać wrogie okopy, które spowodowały impas, w działaniach wojennych. Ich szturmowanie było mozolne i powodowało ogromne straty wśród żołnierzy. Mark I umożliwiał przełamywanie frontu, przy jednoczesnym prowadzeniu ostrzału wroga. Czołg niszczył zasieki z drutu kolczastego i wytrzymywał ostrzał z karabinów. Kształt pierwszego czołgu przypominający romb nie był przypadkowy. Miał umożliwić pokonanie nawet szerokich okopów wroga. Główne uzbrojenie Mark I było zależne od jego typu. W wersji „żeńskiej” czołg był wyposażony w karabiny maszynowe znajdujące się po obu stronach kadłuba, natomiast
w wersji „męskiej” czołg po bokach miał działa ( w gablocie znajduje się wersja męska). Po raz pierwszy w walce został wykorzystany 15 września 1916 roku podczas bitwy pod Flers-Courcelette.
Z kolei pierwsza bitwa pancerna odbyła się 24 kwietnia 1918 roku, gdy brytyjskie czołgi Mark IV (kolejna ulepszona wersja Mark I) stoczyły bój z niemieckim czołgami A7V.
Kolejny model pojazdu wojskowego to samobieżne działo przeciwlotnicze.
W 1940 roku zbudowano na podwoziu półgąsienicowego ciągnika artyleryjskiego Sd.Kfz. 7 samobieżne działo przeciwlotnicze (transporter kołowo-gąsienicowy, czyli pojazd specjalny, a nawet średni pancerny wóz strzelców). W pierwszej serii pojazdów kabina kierowcy była odkryta, natomiast w dalszych została opancerzona blachami o grubości 8 mm. Pierwszą serię 100 pojazdów wyprodukowano już w 1940 roku, a następnie kolejne serie budowane były, w następnych latach. Produkcję Sd.Kfz. 7/l trwała do 1944 roku i łącznie, w tym okresie, zbudowano około 750 pojazdów tego typu. Działo Sd.Kfz. 7/1 wprowadzone zostało do użycia w 1940 roku do pododdziałów artylerii przeciwlotniczej w dywizjach pancernych oraz w Luftwaffe. Służyły do walki z nisko latającymi samolotami przeciwnika, jak również do niszczenia celów naziemnych. Użytkowano je do zakończenia II wojny światowej. Trzeci nowy model w gablocie nr 3, to Jagdpanther II opracowany na podstawie pojazdu Panther II. Pojazd miał posiadać działo kal. 12,8 cm Pak 44L/50 oraz przedział załogi ulokowanyw tylnej części kadłuba. Pozostał tylko w formie projektu na papierze. Panzerkampfwagen V „Panther II” – nazwa programu rozwojowego czołgu III Rzeszy podczas II wojny światowej. Była to mocniej opancerzona wersja alternatywna czołgu PzKpfw V Panther, rozwijana równolegle z odmianą standardową, od stycznia do maja 1943 roku, ale ostatecznie nie wprowadzona do produkcji.
koordynator projektu Renata Włodarczyk